Achillesowa pięta biegaczy.

Zapalenie ścięgna

Często dolegliwości w tej okolicy związane są z pojawieniem się zapalenia w wyniku sumowania mikrourazów. Istotną przyczyną zapalenia ścięgna jest utrata fizjologicznej elastyczności jednostki mięśniowo ścięgnistej  mięśnia trójgłowego łydki. Zmniejszona rozciągliwość tkanki w konsekwencji prowadzi do obniżenia jej wytrzymałości mechanicznej. Czynnikami predysponującymi do pojawienia się zapalenia jest również źle dobrane obuwie o mało elastycznej podeszwie, a także bieganie po nierównym, śliskim terenie kiedy mamy do czynienia z gwałtownymi ruchami, a łydka nie  jest przyzwyczajona do intensywnego hamowania i mocnego wybijania się z palców przy podbiegu.

Znamiennymi objawami zapalenia ścięgna Achillesa są :

  • piekący ból w pierwszej fazie wysiłku, zmniejszający się w czasie jego trwania i narastający ponownie po jego  zakończeniu,
  • ból pojawiający się rano po wstaniu z łóżka i ustępujący w ciągu dnia,
  • tkliwość ścięgna na ucisk,
  • trzeszczenie w okolicy ścięgna towarzyszące ruchom stopy,
  • bolesne pogrubienie ścięgna lub drobne guzki (w stanach przewlekłych).

Postępowanie

Przede wszystkim ból należy potraktować jako sygnał ostrzegawczy, nie lekceważyć go i zaprzestać treningu. W stanie ostrym ( 3-4 dni) wskazane jest odciążenie kończyny lub niekiedy nawet jej unieruchomienie do czasu ustąpienia ostrych objawów. Leczenie uzupełniające stanowią zimne okłady, stosowane kilka razy dziennie i leki przeciwzapalne. Dodatkowo warto wspomóc leczenie zabiegami fizykoterapii, działającymi przeciwzapalnie, przeciwbólwo i biostymulacyjnie na tkanki jak: laser, jonoforeza, elektroterapia, krioterapia. Nowocześniejszą formą terapii jest leczenie laserem wysokoonergetycznym i fala uderzeniową.

Po ustąpieniu stanu ostrego można stopniowo wprowadzać ćwiczenia uelastyczniającego mięśnie grupy tylnej uda, podudzia i stopy. Dobre efekty przynoszą powoli wykonywane ćwiczenia rozciągania ekscentrycznego łydki. Można wykonać je na schodach poprzez powolne opuszczanie pięty poniżej schodka. Ćwiczenie wykonujemy w dwóch ustawieniach, z wyprostowanym i zgiętym stawem kolanowym.

Jak wykonac cwiczenie rozciągania ekscentrycznego według protokołu Alfredsona

  • stań na stopniu, pozostawiając pięty na krawędzi,
  • staraj się utrzymać równowagę,
  • trzymaj oba kolana prosto,
  • korzystając z obu stóp wznieś się na palcach i unieś pięty,
  • powoli opuść ciężar ciała na chorą nogę w dół, palce pozostają w kontakcie ze stopniem, a pięta idzie w kierunku podłogi (gdy zapalenie ścięgna znajduje się przy przyczepie do kości piętowej nie zaleca się opuszczania pięty poniżej stopnia, aby uniknąć zbyt dużego zgięcia grzbietowego oraz zespołu cieśni pomiędzy guzem kości piętowej a ścięgnem),
  • wróć nogą zdrową na stopień  i powtórz ćwiczenie.

IMG_20170119_130818

IMG_20170119_131107

Pozycja startowa i pozycja końcowa do rozciągania ekscentrycznego mięśnia brzuchatego łydki (powyżej).

 

IMG_20170119_130948

IMG_20170119_131310

Pozycja startowa i pozycja końcowa do rozciągania ekscentrycznego mięśnia płaszczkowatego (powyżej).

 

Ćwiczenie wykonujemy powoli, z niską intensywnością, powtarzamy  15 razy w 3 seriach. Po każdej serii odpoczywamy  ok jedną minutę. Po wykonaniu ćwiczenia z wyprostowaną nogą w kolanie, powtarzamy protokół z nogą zgiętą. Obowiązuje taka sama liczba powtórzeń.

Ćwiczenie wykonujemy dwa razy dziennie-najlepiej rano i wieczorem. Pracujemy przez siedem dni w tygodniu, w okresie min. 6-12 tygodni.

Jeśli efekty nie są zadowalające warto wspomóc leczenie terapią manualną, technikami rozluźniania mięśni czy kinesiotapingiem.

Zerwanie ścięgna

Jeśli mamy do czynienia z nagłym przerwaniem patologicznie zmienionego ścięgna, co objawia się gwałtownym bólem, słyszalnym trzaskiem w dalszym odcinku podudzia oraz nagłym osłabieniem siły mięśniowej należy udać się do lekarza, ponieważ niezbędne będzie leczenie operacyjne.

Zapobieganie

Unikanie kontuzji w głównej mierze polega na stosowaniu odpowiednich obciążeń treningowych, tak aby wzrost obciążenia nie następował zbyt gwałtownie. Kolejnym krokiem jest dbanie o odpowiednią elastyczność mięśni i ścięgien. W tym celu zaleca się rozciąganie statyczne wykonywane po treningu i automasaż mięśni z użyciem rollera. Na daną partię mięśni efekt przynosi już 5 min rolowania.

Sposoby rolowania łydki:

  • rolowanie całej długości mięśnia powolnym ruchem,zaczynając od przyczepu proksymalnego a kończąc przy ścięgnie achillesa. Warto zwrócić uwagę, aby rolowanie obejmowało nie tylko środkowa część łydki ale również część boczną i przyśrodkową.

IMG_20170119_131646

Rolowanie mięśni podudzia z wykorzystaniem obciążenia drugiej nogi (powyżej).

  • rolowanie z zatrzymaniem w miejscach bolesnych,
  • rolowanie z wykorzystaniem funkcji mięśni łydki. W miejscu wzmożonego napięcia pozostawiamy roller i dołączamy ruch zgięcia podeszwowego i grzbietowego stopy, co wywołuje dodatkowe rozluźnienie poprzez masaż funkcyjny mięśni.


Autor: Justyna Woźniak

Źródło: http://dotfizjo.pl/blog/czeste-problemy-wsrod-biegaczy-czyli-dolegliwosci-zwiazane-ze-sciegnem-achillesa/ 

Cookies

Ta strona korzysta z cookies