Czarnuszka w diecie biegacza.

Czarnuszka zwalcza stres oksydacyjny, pomaga walczyć z cukrzycą, działa przeciwzapalnie, antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwbólowo , wzmacnia kości. Same korzyści dla biegacza. Przeczytaj jak stosować i do czego możesz ją wykorzystać. Stosujmy ja jako profilaktykę przeziębień w okresie jesienno-zimowym, lub jako ochrone przed promieniowaniem w okresie letnim. Na codzień po treningach złagodzi stany zapalne w miesniach powstałe wskutek obciażenia treningowego  złagodzi odczuwanie bólu. Ponieważ działa rónież kojaco na układ nerwowy pomoze wyciszyć się lub ułatwi zasypianie po treningu lub zawodach. Szczegółowe podejcie do tematu poniżej.

"Nigella sativa

Czarnuszka siewna jest rośliną jednoroczną z rodziny jaskrowatych. Oryginalnie pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, jednak występuje też na Bliskim Wschodzie, w Afryce i Indiach. Z jej właściwości korzystano już w starożytności, szczególnie popularna była zwłaszcza w Egipcie, czego dowodem są pisma papirusowe z tego okresu, a nawet zapisy hieroglificzne. Wzmianki o tej roślinie pojawiły się również w Biblii, w Księdze Izajasza. Obecnie stosowana jest częściej jako przyprawa kuchenna jednak w krajach Arabskich wciąż jest wysoko ceniona ze względu na właściwości lecznicze.

Występuje dziko, szczególnie w środowiskach ruderalnych, ciepłych i suchych na obszarze Eurazji i północnej Afryki, uprawiana jest w wielu rejonach świata- również w Polsce. Jej nasiona- łezkowate i czarne charakteryzują się korzennym smakiem i zapachem. Nazwa prawdopodobnie pochodzi właśnie od koloru nasion ( łac. Niger-czarny, nigellus- czarnuszek). Znana jest również pod nazwą kmin czarny, kąkolnica, czarnuszka ogrodowa, ang. black cumin. Roślina osiąga wysokość do 40 cm, błękitne kwiaty pojawiają się między czerwcem a wrześniem. Owoc składa się z 5-10 mieszków skrywających nasiona. Wyróżnia się ok. 20 rodzajów czarnego kminku, jednak największym zainteresowaniem naukowców cieszy się ostatnio Nigella sativa L.
 

Cenna zawartość małych nasionek

Gatunek ten charakteryzuje się wysoką zawartością cennych składników. Nasiona są bogate w alkaloidy diteroenowe m.in  nigellaminę (A1 – A5, B1, B2 i C), alkaloidy izochinolinowe (N-tlenek nigelliminy oraz nigelliminę), a także rzadkie w świecie roślinnym alkaloidy indazolowe- nigellidynę oraz nigellicynę. Zawierają również olejek eteryczny, w którego skład wchodzi m.in. trans-anetol, limonen, p-cymen, karwon, α-pinen, karwakrol, tymol, 4-terpineol, a także charakterystyczny tymochinon, tymohydrochinon oraz ditymochinon.

Olej tłusty pozyskiwany z nasion to przede wszystkim bogactwo nienasyconych kwasów tłuszczowych jak olej linolowy, oleinowy oraz rzadki kwas eikozadeinowy. Można w nim znaleźć również wiele fitosteroli i fosfolipidów. Olej z czarnuszki jest bardzo trwały i może być przechowywany przez długi czas. Oprócz tych składników czarnuszka bogata jest też w flawonoidy, węglowodany, aminokwasy, karoten, witaminy z grupy B i E, a także sole mineralne m.in. Ca, Mg, Fe, Na, K, Se i Zn. Czarnuszka zawiera też wiele olejków eterycznych, które gwarantują jej przyjemny zapach i poprawiają samopoczucie.

Skład i właściwości lecznicze rośliny zależą od rejonu jej uprawiania oraz warunków w jakich rośnie, ale też sposobów zbioru, przechowywania i konserwacji. Najwięcej cennych składników mają nasiona zbierane rano, przed wschodem słońca.

Fot.https://ocdn.eu/pulscms-transforms/1/C0PktkpTURBXy83ZjFiMzdjZWJmOGU2MWEzYzQ4NGNjNTlkODE3YTI1My5qcGeTlQ

Zastosowanie czarnuszki

Czarnuszkę można wykorzystywać w wielu formach- zmieloną na proszek, jako nalewkę, tzw. miód ziołowy lub wywar na bazie wody lub mleka. Sproszkowane ziarna są popularna przyprawą kuchenną.

Napar otrzymujemy w wyniku zalania zmielonych ziaren gorącą wodą. 1 łyżeczkę zalewamy szklanką wody/mleka i parzymy 20 minut. Można stosować wewnętrznie pijąc pół szklanki naparu 2-3 razy dziennie, lub zewnętrznie przemywając skórę i włosy.

Olej z czarnuszki jest najbardziej popularny, łatwo dostępny w sklepach w formie płynnej    i w kapsułkach. Tłoczony na zimno zawiera nawet 80% kwasów tłuszczowych nienasyconych. Stosowany wewnętrznie dawkuje się podając łyżeczkę oleju 2-3 razy dziennie, można również stosować zewnętrznie.

Nalewkę z czarnuszki robi się na bazie alkoholu 40% w proporcji pół szklanki nasion na szklankę płynu. Przecedzona jest gotowa do użycia po ok. tygodniu. Ją również można stosować zewnętrznie i wewnętrznie.

Tzw.miód ziołowy uzyskuje się poprzez zmieszanie łyżeczki zmielonych nasion z łyżką miodu. Podawany wewnętrznie jest pomocny przy przeziębieniach, można również wykorzystać go jako maskę do ciała lub peeling. Co ciekawe naukowcy sprawdzili jak działa połączenie czarnuszki  z miodem uważanym za jeden z najzdrowszych pokarmów pochodzenia naturalnego.

4 grupy szczurów poddano działaniom rakotwórczym, a następnie podawano czarnuszkę, miód lub oba składniki na raz. Po upływie 6 miesięcy okazało się, że szczury otrzymujące oba produkty nie zachorowały na nowotwór, natomiast w grupie otrzymującej tylko czarnuszkę odsetek zdrowych osobników wynosił 80%.

Właściwości lecznicze Nigella sativa

Bogactwo cennych składników przekłada się na niezwykłe właściwości preparatów czarnuszki. Pomaga ona m. in w walce z cukrzycą. Wpływa na obniżenie poziomu tzw. stresu oksydacyjnego oraz prawidłowe działanie komórek trzustki. Usprawnia też metabolizm glukozy, oraz działanie insuliny.  W badaniu na szczurach, u których sztucznie wywołano cukrzycę stosowanie wyciągu z nasion czarnuszki spowodowało redukcję poziomu glukozy we krwi i symulację produkcji insuliny.  Zauważono też regulację procesów glukoneogenezy w wątrobie. Ponadto zauważono, że olejek eteryczny czarnuszki wpływał na nerw kulszowy, co może być skuteczne w leczeniu neuropatii obwodowych. Poprawiała się też wytrzymałość mechaniczna kości.

W czarnuszce pokładają nadzieję również onkolodzy. Zawiera ona tymochinon i ditymochinon, na które wrażliwe są komórki nowotworowe. W wielu badaniach zauważono, że mają one zdolność hamowania rozwoju komórek rakowych, a nawet ich niszczenia. Jedno z badań nad wykorzystaniem czarnuszki w walce z rakiem przeprowadzono na Uniwersytecie Jeffersona w USA i dotyczyło ono nowotworu trzustki. W końcowych wynikach aż 67% z badanych szczurów dotkniętych tą chorobą doszło do zmniejszenia guzów oraz złagodzenia stanów zapalnych. Również w Arabii Saudyjskiej przeprowadzono badanie nad wpływem oleju i ekstraktu z czarnuszki na komórki rakowe. Komórki nowotworu płuc człowieka poddano 24 godzinnemu działaniu oleju i ekstraktu z nasion w dawce 0,01 mg/ml oleju lub ekstraktu. Po zakończeniu oszacowano żywotność komórek. Okazało się, że morfologia komórek została zmieniona, uległy też zmniejszeniu. Im większe było stężenie zastosowanej substancji tym większa była ich śmiertelność.

Poza tym czarnuszka może pomagać osobom poddawanym radioterapii ograniczając skutki promieniowania jonizującego. Terapia ta wiążę się z licznymi skutkami ubocznymi, które występują zarówno podczas jej trwania jak i po zakończeniu. W 2014 roku w Turcji przeprowadzono badanie podając olej z czarnuszki szczurom z nowotworem wątroby leczonym radioterapią. Część badanych osobników otrzymywała olej w dawce 1g/kg masy ciała godzinę przed naświetleniem oraz przez kolejne 10 dni. Druga grupa otrzymywała sól fizjologiczną. Grupa kontrolna nie była poddawana naświetlaniu. Okazało się, że olej obniżył poziom stresu oksydacyjnego w tkankach wątroby, to zaś chroniło organizm przed nadmiernym negatywnym wpływem naświetlania.

Nieco wcześniej, bo w 2012 roku podobne badanie przeprowadzono w Indiach, gdzie badaniu poddano szczury z chorobą nowotworową oraz zdrowe otrzymujące ekstrakt z nasion. Dawkę 100 mg/kg podawano przed naświetlaniem promieniami gamma. Wyniki końcowe wykazały, że myszy otrzymujące preparat czarnuszki w znacznym stopniu były chronione przed niszczącym wpływem promieniowania niezależnie czy chorowały na nowotwór czy nie.

Preparaty z czarnuszki wykazują silne działanie przeciwzapalne porównywalne do działania 100 mg/kg m.c aspiryny. Badania na zwierzętach wykazały, że olej z czarnuszki ma też silne działanie antyhistaminowe a więc takie, jakim charakteryzują się leki przeciwhistaminowe (stosowane przy alergiach). Poza tym wpływa na kurczliwość tchawicy oraz łagodzi reakcje zapalne dróg oddechowych. Stosuje się ją w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, może być z powodzeniem podawany osobom chorym na astmę osłabiając ataki, a nawet zmniejszając ich liczbę. Badania potwierdzają, że regularne przyjmowanie odpowiednich dawek oleju z czarnuszki przez okres 6-8 tygodni osłabia symptomy choroby, może nawet zastąpić leczenie farmakologiczne.

Czarnuszka ma też działanie antybakteryjne, antywirusowe i przeciwgrzybiczne, a nawet przeciwpasożytnicze. Wzmacnia układ odpornościowy pobudzając produkcję interferonu, a także limfocytów i makrofagów. Skutecznie usuwa jaja pasożytów, a nawet ich formy dorosłe, działa przede wszystkim w zakażeniu tasiemcem i owsikiem, ale też niebezpiecznym włośniem krętym. Dobroczynnie wpływa też na skórę, ponieważ ma silne działanie antyoksydacyjne. Eliminując wolne rodniki poprawia wygląd i kondycję skóry. Olej jest z powodzeniem stosowany w terapii trądziku i łuszczycy, a także przy wysypkach i poparzeniach słonecznych i pomocniczo w gojeniu ran. Poprawia też stan włosów i paznokci wzmacniając je.

Ma również zdolność niwelowania bakterii Helicobacter pylori odpowiedzialnych za tworzenie się wrzodów żołądka. Wpływa ochronnie na śluzówkę żołądka łagodząc objawy refluksu żołądkowo-przełykowego. Preparaty czarnuszki przeciwdziałają też tworzeniu kamieni nerkowych obniżając zawartość szczawianów w moczu, wspomaga działanie nerek i usuwanie toksyn i metali ciężkich z organizmu.

Czarnuszkę wewnętrznie można stosować u dzieci powyżej 1 roku życia, a po konsultacji z lekarzem również u kobiet w ciąży. Przy przestrzeganiu zalecanych dawek nie stwierdzono skutków ubocznych stosowania nasion, jednak jak w przypadku wszystkich ziół należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznej. Badania w kierunku ostrej i przewlekłej toksyczności poddano najczęściej stosowany olej z czarnuszki. Eksperyment przeprowadzono na myszach, którym przez okres 12 tygodni codziennie podawano dawkę 2 ml/kg masy ciała. Badania krwi po podaniu preparatu wewnętrznie wskazały na niską jego toksyczność, nie nastąpiły zmiany w poziomie enzymów wątrobowych ALAT i AapAT oraz GGT. Prawidłowo działały również serce, wątroba, nerki i trzustka. Wodne wyciągi z rośliny powodowały wzrost poziomu enzymów ALAT i GGT bez zmian poziomu AspAT oraz zmian w wątrobie. Dawki stosowane terapeutycznie są bezpieczne- dla dorosłych i dzieci jest to ok. 40 mg/kg masy ciała. Większe dawki podawane dzieciom mogą powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Autor: Lidia Koperwas - Wojtanowska

Bibliografia:
  • http://www.japonskimotyl.pl/2015/02/czarnuszka-lekarstwo-na-wszystko-z.html
  • http://healthydebates.com/black-seed-oil-fights-cancer-according-numerous-studies/
  • Kwieciński A., Zastosowanie czarnego kminku (czarnuszka siewna) w świetle nowoczesnej farmakoterapii, Farmaceutyczny Przegląd Naukowy, 2007, nr 2, 10-13
  • Mańkowska D., Bylka W., Nigella Sativa L.-związki czynne, aktywność biologiczna, Herba Polonica, vol. 55, 2009,  nr 1, 109-125 "

Źródło:http://laboratoria.net/artykul/26413.html&pn=3

Cookies

Ta strona korzysta z cookies